kangmas,,,,,
dudu praupamu kang nggodo atiku
dudu angkuhmu kang gawe dadi karepku
mung polah lucumu kang gawe kangen atiku
kangmas,,,,
apuranen aku kang kerep ngina slirahmu
ora kendat gawe mengkele atimu
amung mangertia,,,,
senajan tembung sengit tansah kumecap ing pucuk lathiku
satemene katresnan iki,,
tansah kasimpen ing sajrone atiku
ngenteni tumekane slirahmu,,,